Info

http://greatsuntakwondo.hi5.com - Send it to your friends

Age

Birthday

June 22

Location

bankok, Thailand

Languages

English, Chinese, Thai

About Me

มานึกๆดู จากที่เคยเป็นนักบาสสมัยมัธยม บ้าเลือดต่อในสมัยมหาลัย มาจนถึงตอนนี้เรากลายมาติดเทนนิสซะแล้วนี่ หลังจากที่มีโอกาสได้ทำงานใน Thailand Open หลังจากเรียนจบ ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะเล่นหรอกนะไอ้เทนนิสเนี่ย จนทำงานมาได้ปีนึง มีไม้เหลือ บริษัทก็ใจดีแจกให้ เรากะเพื่อน (คุณวิคเตอร์) ก็เริ่มหาคอร์ตเล่นกันหลังเลิกงาน จำได้เลยว่าวันแรก ไปจองคอร์ตแถวซอย 24 สุขุมวิท จ้างครูสอนครั้งเดียว แล้วเราก็ชิ่งไปหาที่เล่นเองที่อื่น เพราะว่าค่าคอร์ตแพงแถมยังไม่ค่อยว่างอีกด้วย จนมาได้คอร์ตตรงหน้ารามชื่อสวนแสนแสบ ซึ่งมารู้จักตอนช่วยก้อยทำหนังสือ Game-Set-Match ก็มีคอลัมน์เกี่ยวกับแนะนำสนามเทนนิสต่างๆ นี่ก็เป็นหนึ่งในนั้น ที่สวนแสนแสบค่าคอร์ตก็กำลังพอดีๆ คนก็ไม่ค่อยแน่น เย็นวันนึงหลังเลิกงานต้องรีบแจ้นออกจากออฟฟิศที่อยู่แถวอโศกไปตีให้ทัน ที่จองไว้ เรามักจะจองกัน 2 ช.ม. จาก 2-4 ทุ่ม หลังจากเล่นมาได้พักนึง ก็สำลักค่าสนามตอนกลางคืนที่แพงหูฉี่ เรยเปลี่ยนมาเล่นตอนเช้ามืดก่อนไป ทำงาน ก็เล่นมาเรื่อย บางทีก็มีเพิ่มเสาร์อาทิตย์บ้าง แล้วก็มีน้องชายเรามา
^ ไม้ใหม่ nPower แจมด้วย เล่นกันไม่มีคนสอน ดูทีวีแล้วมาตี ก็เลยไม่เป็นชิ้นเป็นอันเท่าไหร่ เอาสนุกเข้าว่า

ตอนนี้มาอยู่ที่ออสเตรเลียก็แบกไม้มาด้วย สมัครสมาชิกคลับซะเป็นเรื่องเป็นราว ไปเล่นทุกอาทิตย์เป็นกิจวัตร บาสแทบไม่ได้เล่นเลย นี่ก็ไม่ได้แตะเลยมาเกือบปีแล้ว หาคนเล่นด้วยก็ยาก ตอนสมัครสมาชิกคลับยังกลัวอยู่เลยว่าจะตีห่วยจนทำคนอื่นๆเค้าเซ็งรึเปล่า เพราะเราตีเอาแน่เอานอนไม่ได้เลย เพราะได้มีพื้นฐานมา แต่ก็ตีมาได้เรื่อยๆ แถมยังได้ไปแข่งระหว่างคลับด้วย แต่ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรมาก เป็นการแข่งแบบ social

แต่ที่ทำให้เราได้เล่นเทนนิสได้สนุกและเป็นเรื่องเป็นราวมากขึ้น ก็ตอนที่มาเจอไอ้น้องอดีตเยาวชนทีมชาติที่เรียนคอร์สเดียวกันเนี่ยแหละ มันกลายมาเป็นคนสอนให้เรา แรกๆต้องฉุดกระชากลากถูกมันออกมาเล่น เพราะมันโคตรจะเจ้าสำอางค์กลัวแดดมากๆๆๆ ตอนมาเล่นแรกๆ ก็ให้มันยำเกมไข่ซะส่วนใหญ่ เล่นกันเล่นๆ ไม่ได้เรียนรู้อะไร หลังเราก้เริ่มตั้งเป้าหมายว่าจะเอาเกมมันให้ได้มากขึ้นเรื่อยๆ จาก 1 เป็น 2 จาก 2 เป็น 3 แล้วก็ตั้งใจให้มันสอนเรามากขึ้น ตอนนี้เลยรู้สึกว่าได้อาวุธใหม่และตีเป็นเรื่องเป็นราวมากขึ้น อย่างน้อยๆก็มากขึ้นกว่าที่ตีเล่นๆกันเอง

ยิ่งได้แร็กเก็ตกับรองเท้าใหม่ที่ซื้อมาด้วย ยิ่งทำให้รู้สึกว่าจะต้องตั้งใจให้มากขึ้น ตอนนี้เราก็อยากจะบอกหน่อยๆบ้างแล้วล่ะว่า อย่างน้อยๆ เราน่าจะพอเรียกตัวเองว่านักเทนนิสได้อย่างไม่กระดากปากแล้วมั้ง